Fólkavøksturin byrjaði ikki at veksa nakað serligt fyrr enn í fyrst í 19.øld, tá fólkatalið kom upp á eina milliard. Man helt fyrr at jørðin ikki megnaði meira fólk, tí tað fór at elva til eina íbúgvarakreppu, sum hevði við sær hungur, fátækadømi og sjúkur. Mett verður at fólkavøksturin fer at steðga um eini 40-50ár. Í fátøkum londum veksur fólkatalið mest.
Kanninga benda á at órættvísa býtið av vælferðini í heiminum er grundin til hungur og sjúkur og ikki fólkavøksturin.
Spurningur: Eitt arbeiðsleyst menniskja hevur enn tørv á mati, og tí er tað ein byrða, men eitt menniskja við arbeiði fremur menning og framgongd, men tekur eisini burtur av avmarkaða tilfeinginum.
Grundin til fjølbygt (bygt tætt saman) økir kunnu vera, at har eru nógvar rávørur og orka, fruktargóð jørð ella fátøk lond. Tá ið ídnaðurin vaks fram í 18. og 19.øld, ráddi mest um at vera í nánd av koli. Kalt og turt veðurlag førir til at næstan eingin tímir at búgva har (strálbygt-føroyar).
Burðaravlopið (munur millum deyðstíttleika og føðitíttleika) og hvusssu nógv fólk flyta av og til landið hevur ávirkan á fólkavøkstur ella minkan.
Góð lívskor føra til lágan føðitíttleika.
Foreldur í fátøkum londum fáa sær ofta nógv børn um barnadeyðin er stórur, so tey kunnu vera sikkur í, at nøkur av børninum yvirliva, eisini fáa tey sær nóv børn fyri at klára seg, børnini hjálpa til í arbeiðinum heima ella í landbúnaðinum. Ein grund er eisini, at tey ikki lættliga kunnu fáa fatur á fyribyrgjandi evni, ella vilja tey ikki vegna átrúnað e.a.
Det er gratis at oprette en konto